Roy Lichtenstein

"Organized perception is what art is all about"

— Roy Lichtenstein

Uit onwetendheid over één van de bekendste popartkunstenaars ter wereld, Roy Lichtenstein (New York 1923 – 1997) is na jarenlange desinteresse nu mijn interesse opgewekt. Ik ontdekte dat hij erg bewust een oeuvre en loopbaan uitbouwde trouw aan zichzelf en dankzij de hevige tegenstand bij het begin van zijn succes.

Roy Lichtenstein’s werken zijn vooral bekend vanwege de cartooneske afbeeldingen van alledaagse producten uit de populaire cultuur met felle, primaire kleuren omlijnd door vette zwarte lijnen en ingevuld met stipschaduw. Zijn eigen persoonlijke maar geweldige artistieke techniek overleefde zonder twijfel de test der tijd.

Hij werd beroemd toen hij in 1961 strips en stripfiguren begon te gebruiken. De schilderijen “Whaam!” en “Drowning Girl” uit 1963 zijn hiervan de bekendste voorbeelden.

Maar niet iedereen stond toen achter zijn onderwerpen en stijl. Hij werd gekend in de periode dat de grote Amerikaanse abstract expressionisten zoals Jackson Pollock, Willem de Kooning en Mark Rothko heel hoog werden aangeschreven. Lichtenstein zijn werk werd in vergelijking met hen afgedaan als een belediging voor de verfijnde smaak en bovendien was men van mening dat het het foute publiek aantrok. De controverse hield een hele tijd aan met als hoogtepunt de publicatie in het magazine Life van het artikel “Is hij de slechtste kunstenaar van de VS?” Wat de meeste lezers niet wisten, was dat Lichtenstein de schrijfster van het artikel kende en volledig achter de publicatie stond. Want die aandacht zou de popart nog meer op de agenda zetten en in het voordeel spelen van zijn prijzen. Het gedachtengoed van dit artikel werd Lichtenstein’s basis waarop hij zijn eigen overtuiging bouwde “organized perception is what art is all about.

Ondertussen haalt zijn werk erg hoge prijzen, met het record van 31,5 miljoen euro in 2012 in New York voor  “Sleeping Girl” (1964).

Zijn oeuvre omvat schilderijen, maar ook sculpturen, muurschilderingen, tekeningen, naakten, landschappen en keramiek, schatplichtig aan zijn “Wonderful Wizards of Art:” Braque, Cézanne, Gaugin, Klee, Lautrec, Matisse, Ma Yuan, Rembrandt, Rousseau, Picasso en Van Gogh.  Zowel “Haystacks” als “Rouen Cathedral” uit 1969 zijn gebaseerd op Monet en tonen hoe hij met slechts 2 kleuren iets complex herkenbaar kan maken.

Op zijn 16de ziet Lichtenstein de Guernica van Picasso voor het eerst. En die laat voor de rest van zijn leven een diepe indruk op hem na. Wanneer hij in 1945 als jonge soldaat voor het atelier van Picasso in Parijs staat, is hij te verlegen om aan te bellen bij zijn grote voorbeeld. “Frolic” uit 1977 toont duidelijk deze invloed.

Roy Lichtenstein werd vader van 2 zonen en trouwde 2 vrouwen. Zijn weduwe Dorothy – met wie hij 35 jaar samenleefde – beheert nu zijn stichting. Hij werd door zijn beide ouders (zijn vader was vastgoedmakelaar en zijn moeder huisvrouw en getalenteerde pioanospeelster) gesteund in zijn opleiding en ontwikkeling als kunstenaar. Als kind hield hij van tekenen, rolschaatsen, zwemmen, bouwen van modelvliegtuigjes, knikkeren, muziek en wetenschappen. De laatste 2 bleven een levenslange interesse. Hij volgde een pilootopleiding en tijdens WOII diende hij in het leger in Frankrijk en België.

Zijn weduwe Dorothy spreekt over Roy zijn sterke werkethiek: gedisciplineerd, met een aangeboren gereserveerdheid en intens dankbaar. Het koppel had een wel erg verschillende levensstijl van hun tijdgenoten in NY. Roy was eerder een huismus; een gewoontedier zelfs. Hij luisterde veel naar muziek, at macrobiotisch en werkte enorm veel. Volgens zijn weduwe Dorothy wilde hij geen minuut verspelen. Hij had het gevoel dat hij de toelating had gekregen om in de zandbak te spelen. In deze video krijg je een korte inkijk op Dorothy, Roy en zijn oeuvre.

Om mijn interesse te bevredigen zal ik voor 27 mei naar London moeten, want daar loopt in Tate Modern “Roy Lichtenstein: A Retrospective”.

 

Bronnen:

–       “Dorothy, first lady van de popart, over haar man Ry Lichtenstein”, Deirdre Fernand, DM magazine, 23 februari 2013

–       The Roy Lichtenstein Foundation



1Comment
  • Benjamiñho
    Posted at 15:00h, 28 februari Beantwoorden

    Elke reden om uitstapje nr London te maken is een goeie, maar dit is wel een héél erg goeie !! ‘k Hoop dat je er tijdig geraakt.

Post A Comment