Henry David Thoreau

“It is not enough to be busy, (the ants are busy) we must ask: “What are we busy about?”

— Henry David Thoreau

En met het einde van de zomervakantie in zicht, is dit precies de vraag die ik me stel. Lees maar verder en je zal begrijpen waarom.

Het begin van de vakantie valt traditioneel samen met mijn halfjaarlijkse evaluatie. Een moment waar ik telkens naar uit kijk. En de inspiratiezaadjes die ik tijdens mijn vakantie heb geplant, hebben me duidelijk inspiratie en inzichten opgeleverd. Het was heerlijk even volledig mijn dromer in te zetten op mijn beeld van mijn professionele positie tegen het einde van het jaar.

In volle zomervakantie had ik dan wel eens last van het ontbreken van de routine, al ben ik er redelijk in geslaagd de beschikbare tijd productief en zinvol te gebruiken. Maar niet zonder enige frustratie moet ik toegeven.

En nu het einde van de zomervakantie in zicht is, begint die routine terug haar intrede te doen en loopt de overgang naar de dagdagelijkse praktijk met haar korte deadlines prima. Maar wat met al die ideeën en actiepunten die ik noteerde de afgelopen weken, oppert de criticus in mij klaar en duidelijk. Met andere woorden, hoe zorg ik ervoor dat ik ook mijn lange termijn deadlines haal? Ik word er zelfs een beetje zenuwachtig van moet ik toegeven. Dus tijd om alles eens op een handig rijtje te zetten en vanaf hier mijn realist te laten overnemen.

Te beginnen met op te lijsten wat ik allemaal te verwerken heb:

  • De inzichten en bijhorende actiepunten uit mijn halfjaarlijkse evaluatie.
  • De ideeën die ik aan mijn inspiratiezaadjes op vakantie te danken heb.
  • De tips en  voornemens die ik haalde uit vakliteratuur die ik deze zomer kon inhalen.

Een berg werk dus, die nu nogal onoverkomelijk lijkt en me een onprettig gevoel in mijn buik bezorgt. En een warhoofd. En dat is het laatste wat ik wil. Neen, ik wil in de buurt van mijn droombeeld komen, en dat kan alleen maar door voortdurend te verbeteren wat je doet en hoe je het doet.

Dus, op mijn to do lijst komt:

Ik hou erg veel van creatieve geesten met een aparte methode. Haruki Murakami (1949) is zo één van mijn lievelingen. Als debuterend romanschrijver was hij gedurende enkele jaren eigenaar en zaakvoerder van een jazz club. Telkens stuurde hij manuscripten in voor wedstrijden, die wonnen, wat hem motiveerde een nieuwe roman te schrijven, en zo ging het verder. Na 3 boeken besloot hij de Jazz Club op te geven en zich volledig aan het schrijven te wijden. Hij verhuisde met zijn vrouw uit Tokyo naar Narashino en begon zijn dagelijkse gewoontes te ontwikkelen: lopen, geen tabak, vroeg naar bed en gezond eten. Het klinkt simpel, maar deze eenvoudige zaken in een stevige routine was wat hij nodig had om zijn doel te bereiken. Ondertussen is hij al 27 jaar een succesvol schrijver. Wanneer hij aan een roman schrijft, ziet zijn dagindeling er als volgt uit. Hij staat op om 4 uur in de ochtend, werkt gedurende 5 tot 6 uur, loopt vervolgens 10 km of zwemt 1,5 km (of beide), leest wat en luistert muziek en gaat om 21 u naar bed. Deze herhaling houdt hij gedurende zes maanden tot een jaar vol en brengt hem naar een hogere vorm van bewustzijn. Een sterke fysieke en mentale gezondheid, dat is dus wat hij nodig heeft.

Wat heb jij nodig om tegen het einde van het jaar je doelen te bereiken?

 Haruki Marikami in voorbereiding op een marathon.



2 Comments
  • geert degrande
    Posted at 04:59h, 30 augustus Beantwoorden

    As Murakami al die prachtige romans kan schrijven door te werken van 4 tot 10… is dat fantastisch. Maar ik zou het niet weten wat ik nodig heb… Gezond leven wel, maar alleszins geen routine. Hoe chaotischer en onverwachter hoe creatiever ik word…
    aan het eind passen alle puzzelstukken toch altijd weer ineen.

    • Charlotte
      Posted at 09:18h, 30 augustus Beantwoorden

      Murakami werkt ook tijdens het sporten. Door de repititiviteit van het lopen of zwemmen heeft hij zijn geest vrij om zijn verhalen verder te ontwikkelen. Beetje zoals veel mensen doen tijdens het wandelen.
      Maar een wereld of bib vol Murakami’s, dat zou ook iets zijn he. Dan komen we helemaal niet meer aan werken toe. Chaos is voor velen een heel vruchtbare bodem. Zeker als je uitkomt bij een mooie puzzel.

Post A Comment