Ongeveer zes jaar geleden hoorde ik een uitspraak die ik nooit vergat. Ze kwam voor in een interview met Lesley Hazleton (1945 – 2024) toen Alicja Gescinska haar voor het programma Wanderlust opzocht in Seatle op haar sfeervolle woonboot. Als 22-jarig vrouw woonde ze in Jeruzalem, waar ze ondanks verschillende oorlogen, dertien jaar lang verbleef en verslag uitbracht voor verschillende media.
Ik was (en ben nog steeds) heel erg onder de indruk van haar kennis over historisch religieuze figuren. En ben al sinds jaar en dag geboeid door de aan- of afwezigheid van spiritualiteit bij de mens. Waar ook ter wereld en op welke manier ook. Onlangs ontdekte ik dat onze hersenen een deeltje bevatten dat precies gemaakt is om spirituele beleving mogelijk te maken. En ik beken, ik vond het precies een hele geruststelling, dat we biologisch ontworpen zijn voor spiritualiteit. En voor nog veel meer natuurlijk.
Lesley Hazleton is een voorvechter van het non-dualistisch denken, en dus vatte ze dat prachtig samen in de onvergetelijke uitspraak.
“Tussen zwart en wit zit niet alleen maar grijs, maar alle kleuren van de regenboog.”
Ik vind dit persoonlijk een ontzettend troostende gedachte voor de momenten waarop we onder hoge druk het even allemaal niet meer weten. (Alsof we het ooit allemaal kunnen weten, maar kom.) Dan kan het helpen je perspectief te verruimen door nieuwe kennis toe te voegen. En dus minder zwartwit te denken en meer in kleur en mogelijkheden. En ja, dat werkt kalmerend.
Maar er is meer nodig dan iets toevoegen in ons hoofd en perspectief openen. Zo kom ik bij een quote die ik meer dan 25 jaar geleden uitknipte uit De Morgen en sinds dat moment altijd weet liggen en vinden. Door elke verhuis heen kreeg dit krantenknipsel een zingevende plek als bladwijzer in één of ander dagboek.
Als de radeloosheid blijft aankloppen, ook na het openen van perspectief, ga dan uit het hoofd en naar het hart. En als je eigen hart te gekneusd, gebroken, verward of gesloten is, ga dan naar het hart van anderen door te geven. En deze altruïstische daad is een stevig middel tegen zelfoverschatting en voor zelfrelativering. Maar vooral, het toont de weg vooruit. Schenkend aan de ander. Want geven loont.